Santi

É unha pena que hoxe non estés aquí, vestín o vestido novo que tanto che gusta para parecerme a muller do cadro de Dalí, que tamén naceu tal día como hoxe. Hoxe estas a miles de kilómetros de min, pero ainda así sigues sendo o único home da miña vida (con permiso de Belén). Nunca ninguén me puxo as botas tantas veces do revés, nin me fixo gorros de escuma coma ti, ninguén coma ti me coidou cando estaba enferma, ensináchesme o mellor deporte do mundo e contaxiáchesme a paixón por escribir. Que os anos te senten tan ben coma sempre e que a túa paciencia siga sendo tan grande coma ti, quérote moito, parabens! 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s