High 

Foi como a escuma dunha onda na tua pel unha noite de verán. 

Escoitei de lonxe os teus pasos, 
Mais escoitei como te ias. 
As pegadas borráronse 
Do camiño que camiñaches.
E xa non tiven que desculparme, 
Pola desorde na miña vida nos últimos meses. 
Xa non tiven que desculparme por nada.
Porque xa cederan os días escuros, 
Porque o nó na gorxa xa se desfixera entre as sabanas. 
E xa non necesitabas máis,
Foron noites que non chegaron a romper nunca en días. 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s