Cometas

Espero que algún día se calmen tódalas violentas miradas. Que se esquezan tempos que nos fan esnaquecer a memoria. Busca un motivo para manterte firme detrás dun obxetivo. Mantenlle a mirada a cámara fotográfica. Déixate levar.
Agora mesmo sinto como se me desfai a alma do frío, escoito ao lonxe a chuvia caer como unha lembranza, como un eco do pasado. Percorrimos terras inmensas procurando algo que non dimos atopado. Pasa o tempo e o único que escoito ao lonxe é o vento zoar, cortarme a cara a bofetadas, espirme e envolverme para non soltarme máis.
Voltemos atrás para espantar ruínas, pero camiñemos sempre cara adiante, espertemos algunha vez de madrugada coa almofada asulagada en bágoas, e aceptemos que o futuro é unha constante que nos devora.
Mais con iso, pérdeste no mundo, porque onde ti estés, non habita o perdido.

2015/01/img_0095.jpg

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s